-
ترسم در این دلهای شب از سینه آهی سرزند
20 بهمن 1389 20:35
ترسم در این دلهای شب از سینه آهی سرزند برقی ز دل بیرون جهد آتش به جایی درزند از عهده چون آید برون گر بر زمین آمد سری آن نیمههای شب که او با مدعی ساغر زند کوس نبرد ما مزن اندیشه کن کز خیل ما گر یک دعا تازد برون بر یک جهان لشکر زند آتشفشانست این هوا، پیراهن ما نگذری خصمی به بال خود کند مرغی که اینجا پر زند می بی صفا،...
-
آنچه گفتی غایت مطلوب بود
20 بهمن 1389 20:33
آنچه کردی، آنچه گفتی غایت مطلوب بود هر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود من چرا در عشق اندیشم ز سنگ طعن غیر آنکه مجنون بود اینش در جهان سرکوب بود چند گویی قصهٔ ایوب و صبر او بس است بیش از این ما صبر نتوانیم آن ایوب بود بود از مجنون به لیلی لاف یکرنگی دروغ در میان گر احتیاج قاصد و مکتوب بود من نمیدانم که این عشق و...
-
طواف کوی یار
20 بهمن 1389 20:32
به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت ولی به یاد سر کوی یار خواهم رفت اگر به باغ روم بهر دیدن گل و سرو به یاد قامت آن گلعذار خواهم رفت جدا ز یار چه باشم درین دیار مقیم چو یار کرد سفر زین دیار خواهم رفت مرا به میکده، ای محتسب رجوعی نیست اگر روم پی دفع خمار خواهم رفت به رهگذارش اگر خاک ره شود سر من کجا چو وحشی از آن رهگذار...
-
حدیث دل
7 بهمن 1389 00:28
جز حدیث دل که با شاهی دهان جام گفت هر چه گفت اهل دلیل و درس و دانش خام گفت میفریبند اهل ظاهر را به بوی باغ خلد این حدیث معتبر را مرغکی در دام گفت با چنین صنعت که زاهد میکند در لفظ و لحن سنگها را میتوان آئینهی اسلام گفت رشتهها شد مار و من حبلالمتین جویم هنوز هر که گفت از عقل دارم بهرهای سرسام گفت غنچهها را...
-
اولسون
7 بهمن 1389 00:27
قاشلارون قبله گاه اولور اولسون اگری لر روبه راه اولور اولسون زولفووه آشنا اولان گون دهن روزگاریم سیاه اولور اولسون قتلینه صف چکیب او کیپریکلر هر بیری بیر سپاه اولور اولسون حسنووون مین چیچک لی باغیندان قسمتیم بیرجه آه اولور اولسون فتنه جو ساچلارین وئریب فتنه فضل و دانش گناه اولور اولسون شاهیام من ده نکته بین لر تک...
-
بیر ملک گورکم لی سیما گورموشم
7 بهمن 1389 00:26
ای جماعت بیر ملک گورکم لی سیما گورموشم درس آلین من دهن کی من صورت ده معنا گورموشم کیپریگ ایملن آچیمیشام بیر قاره زولفون حلقه سین اوردا افلاطون گزهن معنانی پیدا گورموشم قانلی اشک ایلن یویوب پاک ائتمیشم بو گوزلری باخمیشام زیبا اوزه جنات الاعلا گورموشم کیم دئسه یوخ دان وار اولماز سویله ین ای بی خبر من یوخو وار ائیله ین...
-
ساغرینی حزن ایله دولدور
7 بهمن 1389 00:24
گهل اورک ساغرینی حزن ایله دولدور حالا باخ آجی خول دان آسیلی جان کیمی شیرین بالا باخ ای الف قد دوشوب آردینجا اورکلر سورونور گورمهک ایسترسن اگر محشری دون بیر دالا باخ دئدیم ای پیر ایکی دنیا اولو بیر نقطه یه جمع دئدی شبههن وار اگر دلبر اوزونده خالا باخ آتام ائیلردی سفارش می و نی دن چکین ام زاهدین حرفی دی بو حرف کال...
-
گونش دوشمزدی گوزدن
7 بهمن 1389 00:24
باشیم تک بیتدی آق توکلر قاشیم دان گئنه دیوانه لیک چیخماز باشیم دان اوتن گون اوز قولاغیم لن ائشیتدیم آراز ائیلردی صحبت گوز یاشیم دان سو اوستونده حیاتیم نقش لنمیش نصیبیم اوددو اما نقاشیم دان گلر بیر گون اوزوم دن اوپمه ین لر اوپرلر تورپاغیمدان یا داشیم دان گونش دوشمزدی گوزدن گر اولایدی ضیالی بیر گونوم آلتمیش یاشیم دان...
-
اندیشهام اوچموش
7 بهمن 1389 00:22
اندیشهام اوچموش ای دل گوگدهن گوگه قوناق دیر نیلیم کی یار شیرین اندیشه دهن قاباق دیر گوستردی صورت اول شاه گیزلت جمالین ای ماه گوزسه سنی دییر آه آی دیر بو یا اوراق دیر زاهد اگر ووروور می عیب ائتمه سن ده وور نی ایمانی یاندیران شیء آتش دگیل فراق دیر من بیلمیرهم او اینجه بئل دیر و یا دوشونجه؟ من بیلمیرهم او غنچه جان...
-
نگاهی به قالب بایاتی در ادبیات آذربایجان
4 بهمن 1389 18:52
«بایاتی»های آذربایجان الفاظ بیتکلف و روانی هستند که عشقها و آمال و آرزوهای مردم آذربایجان را در محتوای خود جای دادهاند.این بایاتیها در واقع اساس کلام موسیقی فولکلور آذربایجان را که سرچشمه افکار تودههای گذشته این ملت است را تشکیل میدهند . تنوع و رنگانگی مضمون از جنبههای برجسته و مشخص بایاتیهای آذربایجانی است،...
-
ادبیات فارسی در آذربایجان
4 بهمن 1389 18:48
سرزمین آذربایجان در دل ایران پهناور و کهن که یکی از گاهوارههای دیرین حکومت و تمدن است، قرار دارد.به همین سبب در طول تاریخ و در تمام ادوار اهالی آذربایجان با مردم دیگر نقاط ایران، ریشههای فرهنگی و تمدنی همگون داشتهاند و ریشههای دینی و مذهبی آنها یکی بوده است. سرزمین آذربایجان آن سوی ارس در دل همین اشاره قرار...
-
ادبیات فولکلوریک آذربایجان
3 بهمن 1389 21:35
ادبیات شفاهی آذربایجان در نوع خود بی نظیر و یا حداقل کم نظیر می باشد و یکی از غنی ترین و کهن ترین ادبیات شفاهی جهان به شمار می آید و در واقع شالوده ی ادبیات آذربایجان بر فولکلور بنا شده است. صاحب نظران و محققانی که با دامنه ی گسترده مهاجرت و پیشتازی تمدن شکوفا و نقش های تاریخی مردم ترک و قلمرو جغرافیایی آنها به خوبی...
-
ادبیات فولکلوریک
3 بهمن 1389 21:20
در مطالعه گونه های مختلف ادبیات ملل جهان شاخه ای وجود دارد که به دلیل سادگی و شیوایی بیان از گونه های بسیار دل نشین و تاثیرگذار می باشد. این گروه از آثار ادبی اصطلاحاً ادبیات فولکلوریک یا ادبیات شفاهی نامیده می شود. از مشخصات اصلی ادبیات فولکوریک، مردمی بودن آن است. به عبارت دیگر برخلاف آثار ادبی کلاسیک مکتوب، ادبیات...
-
سخنانی از امام حسین(ع)
3 بهمن 1389 19:50
1ـ بندگان خدا از خدا بترسید و در دنیا با احتیاط رفتار کنید. اگر بنا بود همهی دنیا به یک نفر داده شود، یا فردی برای همیشه در دنیا بماند، پیامبران برای بقا سزاوارتر و جلب خشنودی آنان بهتر و چنین حکمی خوشایندتر بود؛ ولی خداوند عاقبت دنیا را نابود شدن قرار داده است. خداوند دنیا را محل فنا و نیستی قرار داد، زیرا دنیا...
-
دوا سودی نداشت
1 بهمن 1389 13:00
از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت هر که شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت بود روزی آن عنایتها که باما مینمود خوش نمودی داشت اما آنچنان بودی نداشت دوش کامد با رقیبان مست و خنجر میکشید غیر قصد کشتن ما هیچ مقصودی نداشت عشق غالب گشت اگر در بزم او آهی زدم کی فروزان گشت جایی کاشتی دودی نداشت جای خود در بزم خوبان شمعسان چون...
-
عرض نیاز
1 بهمن 1389 12:59
از عرض نیازم چه بلا بیخبرش داشت آن ناز نگه دزد که پاس نظرش داشت فریاد که هر طایر فرخنده که دیدم صیاد ز مرغان دگر بسته ترش داشت بلبل گله میکرد ز گل دوش به سد رنگ گل بود که هر دم به زبان دگرش داشت این عشق بلائیست، شنیدی که چها دید یعقوب که دل در کف مهر پسرش داشت بر هر که شنیدم که غضب کرد زمانه دیدم که به زندان تو...
-
یاران همه کردند سفر بودن ما چیست
22 دی 1389 20:02
ای همنفسان بودن و آسودن ما چیست یاران همه کردند سفر بودن ما چیست بشتاب رفیقا که عزیزان همه رفتند ساکن شدن و راه نپیمودن ما چیست ای چرخ همان گیر که از جور تو مردیم هر دم المی بر الم افزودن ما چیست گر زخم غمی بر جگر ریش نداریم رخساره به خون جگر آلودن ما چیست وحشی چو تغافل زده از ما گذرد یار افتادن و بر خاک جبین سودن ما...
-
یار ما
22 دی 1389 20:02
یار ما بی رحم یاری بوده است عشق او با صعب کاری بوده است لطف او نسبت به من این یک دو سال گر شماری یک دوباری بوده است تا به غایت ما هنر پنداشتیم عاشقی خود عیب و عاری بوده است لیلی و مجنون به هم میبودهاند پیش ازین خوش روزگاری بوده است میشنیدم من که این وحشی کسیست او عجب بی اعتباری بوده است وحشی بافقی
-
خم ابروی کسی
22 دی 1389 20:01
بازم از نو خم ابروی کسی در نظر است سلخ ماه دگر و غرهٔ ماه دگر است آنکه در باغ دلم ریشه فرو برده ز نو گرچه نوخیز نهالیست، سراپا ثمر است توتی ما که به غیر از قفس تنگ ندید این زمان بال فشان بر سر تنگ شکر است بشتابید و به مجروح کهن مژده برید که طبیب آمد و در چارهٔ ریش جگر است آنکه بیند همه عیبم نرسیدست آنجا که هنرها همه...
-
ره پر خطر عشق
22 دی 1389 20:00
در ره پر خطر عشق بتان بیم سر است بر حذر باش در این راه که سر در خطر است پیش از آنروز که میرم جگرم را بشکاف تا ببینی که چه خونها ز توام در جگر است چه کنم با دل خودکام بلا دوست که او میرود بیشتر آنجا که بلا بیسپر است شمع سرگرم به تاج سرخویش است چرا با چنین زندگیی کز سر شب تا سحر است چند گویند به وحشی که نهان کن غم خویش...
-
امام رضا(ع)نین مدحی
17 دی 1389 19:06
گوگ ده آدین تا گلیر تیتره یر عرش برین یئرده نه ده ن بیربئله منزلین اولموش درین سن ملکوت اهلی سن ای بشرجان من یئرده سنی حبس ائده ن نفس دیر ای نازنین نفسی کی ائتدین اسیر عالمه اولدون امیر مین صفتین اولدوبیر بیر ثمرین اولدو مین نفسی مسیح و خلیل عشق ایله ائتمیش ذلیل بخش ائله یب جبرئیل عاشقه حق الیقین روح وضو عشق دیر سرمگو...
-
حیران
17 دی 1389 19:05
گوی ده ن منه بیر بایداقیزیل قان گتیریب لر یوخ یوخ گونشین آلماسین احسان گتیریب لر حیرت یوگوره رکن ائله اوزسوزله میشم کی بوهیکله آلقان داچیمه ن جان گتیریب لر بیر دالغالی جوشغون دنیزی من ده اکرکن هر بیریئنی چیرپینتیما طوفان گتیریب لر گوی قورشاغی منظومه لری بیرساپا دوزموش بوسینه مه مین حالقالی کیهان گتیریب لر بوجان کی غزل...
-
طوفان
17 دی 1389 19:02
دولغون سمالاردان یاغیر توفان لی توفان یاخشی باخ حیران کونول ده چیرپینیر عصیان لی توفان یاخشی باخ یئرسیز ده ییل بیر بویله های بیربویله گون بیر بویله آی هاردان آخیر بیربویله چای بو جان لی توفان یاخشی باخ جوشغون دی شاعرسینه سی اوددور اوره ک گنجینه سی شاعر خیالیندان بیتر آلقان لی توفان یاخشی باخ بو حس یوخ بیر جذبه دیر...
-
سوروشدوم
9 دی 1389 23:24
سوروشدوم یار اوزون ده خال سرین پیر دوران دان دئدی اوز عکسینی سالمیش آیا بیر نقطه قرآن دان سوکوک قلبیله عارف لر جمال اللهی گورموش لر نه ده ن آیا تشکـر ائتمه یم من تیر مژگان دان او زولفه سن ده من تک باغلی سان گیزلتمه ای زاهد شراب ایسی آغیزدان کشف اولار مکر ایسی ایمان دان دئدی توکمه بو اندازه گوزونده ن یاش دئدیم ناصح...
-
من ده بیری
9 دی 1389 23:22
عشق بیر ملتی غارت ائله ییر من ده بیری هامی مفلوس لوگه عادت ائله ییر منده بیری اشکیمین اینجی لرین زولفونه دوزسم نه اولار چوخلاری کافره خدمت ائله ییر من ده بیری قان توکن قاشلارینا قبله دئدیم گـر نه عجب هامی شغلینده سیاست ائله ییر من ده بیری دوشموشم قامتین آردیجا اگرعیبی نه دیر چوخلاری مشق قیامت ائله ییر من ده بیری ائده...
-
در آئینهی اشک
2 دی 1389 13:24
بی تو سی سال، نفس آمد و رفت، این گرانجان پریشان پشیمان را کودکی بودم وقتی تو رفتی، اینک، پیرمردی است ز اندوه تو سرشار، هنوز شرمساری که به پنهانی، سی سال به درد، در دل خویش گریست نشد از گریه سبک بار هنوز! آن سیه دست سیه داس، سیه دل که ترا، چون گلی، با ریشه، از زمین دل من کند و ربود؛ نیمی از روح مرابا خود برد نشد این...
-
آتش
2 دی 1389 13:23
کاروان رفته بود و دیده من همچنان خیره مانده بود به راه خنده میزد به درد و رنجم، اشک شعله میزد به تار و پودم، آه رفته بودی و رفته بود از دست عشق و امید زندگانی من رفته بودی و مانده بود به جا، شمع افسرده جوانی من ! شعلهی سینه سوز تنهایی باز چنگال جانخراش گشود دل من در لهیب این آتش تا رمق داشت دست و پا زده بود ! چه...
-
گل خشکیده
2 دی 1389 13:23
بر نگه سرد من، به گرمی خورشید، مینگرد هر زمان دو چشم سیاهت تشنهی این چشمام، چه سود، خدا را شبنم جان مرا نه تاب نگاهت جز گل خشکیدهای و برق نگاهی از تو درین گوشه یادگار ندارم ! ز آن شب غمگین، که از کنار تو رفتم، یک نفس از دست غم قرار ندارم ! ای گل زیبا، بهای هستی من بود، گر گل خشکیدهای ز کوی تو بردم ! گوشهی تنها...
-
آواره
2 دی 1389 13:22
نیمه شب بود و غمی تازه نفس، ره خوابم زد و ماندم بیدار ریخت از پرتو لرزندهی شمع سایهی دسته گلی بر دیوار همه گل بود ولی روح نداشت سایهای مضطرب و لرزان بود چهرهای سرد و غم انگیز و سیاه گوئیا مردهی سرگردان بود ! شمع، خاموش شد از تندی باد، اثر از سایه به دیوار نماند ! کس نپرسید کجا رفت، که بود، که دمی چند در اینجا...
-
تنها میان جمع
2 دی 1389 13:22
آن که آید ز دست دل به امان و آنکه آید ز دست جان به ستوه گاه، سر مینهد به سینهی دشت گاه، رو میکند به دامن کوه تا زند در پناه تنهائی، دست در دامن شکیبائی غافل از این بود که تنهایی، سر نهادن به کوه و صحرا نیست با طبیعت نشستناش هوس است ! چون نکو بنگرند تنها نیست ای دل من بسان شمع بسوز! باز، «تنها میان جمع»، بسوز !...