اشعار ترکی آذری و فارسی

Söz Ola

Sözü bilen kişinin,

Yüzünü ak ede bir söz

Sözü pişirip diyenin,

İşini sağ ede bir söz

Söz ola kese savaşı,

Söz ola kestire başı

Söz ola ağulu aşı,

Yağ ile bal ede bir söz

Kişi bile söz demini,

Demeye sözün kemini

Bu cihan cehennemini,

Sekiz cennet ede bir söz

Yunus şimdi söz yatından,

Söyle sözü gayetinden

Pek sakın o şah katından,

Seni ırak ede bir söz

Yunus Emre

Behzad Naghel 5 فروردین 1392 ساعت 09:26

3 نظر

Aşk

İşidin ey yârenler

Kıymetli nesnedir aşk

Değmelere bitinmez

Hürmetli nesnedir aşk

Dağa düşer kül eyler

Gönüllere yol eyler

Sultanları kul eyler

Hikmetli nesnedir aşk

Kime kim vurdu ok

Gussa ile kaygu yok

Feryad ile âhı çok

Firkatli nesnedir aşk

Denizleri kaynatır

Mevce gelir oynatır

Kayaları söyletir

Kuvvetli nesnedir aşk

Miskin Yunus neylesin

Derdin kime söylesin

Varsın dostu toylasın

Lezzetli nesnedir aşk

Yunus Emre

Behzad Naghel 5 فروردین 1392 ساعت 09:24

0 نظر

Bu Ne Acayip Uğru

İstediğimi buldum, eşkere can içinde,

Taşra isteyen kendi, kendi pinhan içinde.

Kayımdurur ırılmaz, onsuz kimse dirilmez,

Adım adım yer ölçer, hükmü revan içinde.

Bu tılsımı bağlayan, cümle dilde söyleyen,

Yere, göğe sığmayan, girmiş bu can içinde.

Uğru olmuş uğrular, yine kendini tutar,

Şahne kendisi olmuş, kendi zindan içinde.

Tutun deyu çağırır, uğru dahi çığırır,

Bu ne acayip uğru, bu çağıran içinde.

Siyaset meydanında, galebeden bakan o,

Siyaset kendi olmuş, girmiş meydan içinde.

Tartmış kudret kılıcın, çalmış nefsin boynuna,

Nefsini tepelemiş, elleri kan içinde.

Sayru olmuş iniler, Kur'an ününü dinler,

Kur'an okuyan kendi, kendi Kur'an içinde.

Yüce yüce aşk düzer, kenduzin anda bezer,

Gör nice cevlan ider, hırka kaftan içinde.

Türlü türlü imaret, köşk-ü saray yapan o,

Kara nikap tutunmuş, girmiş külhan içinde.

Baştan ayağa değin, Hak'tır ki seni tutmuş,

Hak'tan ayru ne vardır, kalma güman içinde.

Bir isen birliğe gel, ikiyi elden bırak,

Bütün mana bulasın, sıdk-ü iman içinde.

İşit işit key işit, marifet arif dili,

Marifetin mekâli, ilm-i Kur'an içinde.

Girdim gönül bahrine, daldım anın ka'rına,

Seyr ederken iz buldum, baktım bu can içinde.

Bu izimi izledim, sağım solum gözledim,

Çok acayipler gördüm, yoktur cihan içinde.

Yunus senin sözlerin, manadır bilenlere,

Söyleniser sözlerin, devr-ü zaman içinde.

Yunus Emre

Behzad Naghel 5 فروردین 1392 ساعت 09:20

0 نظر

Beni İrşad Eden

Ağla gözüm ağla, gülmezem ayruk

Gönül dosta gider, gelmezem ayruk

Ne gam bunda bana, bin gez ölürsem

Anda ölüm olmaz, ölmezem ayruk

Yansın canım, yansın aşkın oduna

Aksın kanlı yaşım aksın, silmezem ayruk

Göyündüm aşk ile, ta kül olunca

Boyandım rengine, solmazam ayruk

Beni irşat eden mürşid-i kamil

Yeter, bir el almazam ayruk

Varlığım yokluğa denişmişem ben,

Bugün, cana, başa kalmazam ayruk

Fenadan bekaya göç eyler olduk

Yüneldim şol yola, dönmezem ayruk

Muhabbet bahrinin gavvası oldum,

Gerekmez, Ceyhuna dalmazam ayruk

Dilerim fazlından ayırmayasın

Hocam, senden özge sevmezem ayruk

Söyler aşık dilinden bunları Yunus

Eğer aşık isem, ölmezem ayruk

Yunus Emre

Behzad Naghel 5 فروردین 1392 ساعت 09:13

0 نظر

Aşkın Aldı Benden Beni

Aşkın aldı benden beni

Bana seni gerek seni

Ben yanarım dün ü günü

Bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirim

Ne yokluğa yerinirim

Aşkın ile avunurum

Bana seni gerek seni

Aşkın aşıklar oldurur

Aşk denizine daldırır

Tecelli ile doldurur

Bana seni gerek seni

Aşkın şarabından içem

Mecnun olup dağa düşem

Sensin dünü gün endişem

Bana seni gerek seni

Sufilere sohbet gerek

Ahilere ahret gerek

Mecnunlara Leyla gerek

Bana seni gerek seni

Eğer beni öldüreler

Külüm göğe savuralar

Toprağım anda çağıra

Bana seni gerek seni

Cennet cennet dedikleri

Birkaç köşkle birkaç huri

İsteyene Ver anları

Bana seni gerek seni

Yunus'dürür benim adım

Gün geçtikçe artar odum

İki cihanda maksudum

Bana seni gerek seni

Yunus Emre

Behzad Naghel 5 فروردین 1392 ساعت 09:05

0 نظر

باخمام گوله سنسیز!

عشقین منی دؤندردی گولـوم، بولبوله سنسیز

کؤنلوم توتولار، باخسـام اگر بیر گوله سنسیز

زولفون اوُجی گوستردی منه عشق کمندین

دوشدوم یئنه مجنون کیمی دیلدن- دیله سنسیز

بیر گون اوزونون هجری، بیر آی اولدی گوزومده

زولفوندن ایراق دوندی گیجـه‌م بیر ایله سنسیز

لیلاسی ایچـون دوزمـه‌دی بیر محنته مجنون

حق عاشیقی‌یم، دوزموشم هـر مشکله سنسیز

هر عاشیقین اوز یـارینه‌دیر میلی، منیم‌ده

میلیم گوله یوخدور، هوسیم سونبوله سنسیز

گوز یاشی ایله بسله دیگیم نخل امیدیم

گلمه‌ز، گوزه‌لیم، مین گول آچا حاصله سنسیز

سن گورسه‌ن اگر واحدی رحمین گلر، ای گول!

بیچاره ائدر آه و فغان بیر بئله سنسیز!

شاعر: علی آقا واحد

Behzad Naghel 1 فروردین 1392 ساعت 15:24

0 نظر

مهرو منی

سن نظردن سالماسایدین، ای هلال ابرو منی،

دام عشقه بونجا سالمازدی یئتن مهرو منی

گوز یاشیم آخدیقجا، آرتار سوزِ عشقیم سینه‌ده،

یوخدیر امیدیم، خلاص ائتسین بو اوددان سو منی

اینجه‌لوب زولفون خیالی‌له وجودیم، اویله کیم،

تارِ زولفوندن حساب ائیلر گــوره‌ن بیر مومنی

بیلمه‌دیم، قیلدیم نظر اول زولـفِ عنبر فامینه،

سحرله سالدی کمنده نرگسِ جادو منی،

مجلسِ می‌ده نگاریم آچدی مشکین زولفونی

بیلمه‌دیم مئی نشئه‌سی مست ائتدی، یا کیم بو منی!

مـن اسیـر زولفونم، آنجاق جمالین سئومیشم

فکر قیلما، ایستـه‌ییر وصلمدن اُوتری بو منی

گورمه‌ینجه گول اوزون، واحد، او شهلا گوزلونون

ساکت ائتمه‌ز نه چمن سیری، نه بیر آهو منی

شاعر: علی آقا واحد

Behzad Naghel 1 فروردین 1392 ساعت 14:57

0 نظر

قان اولا

یارین ره عشقین‌ده کونول قان اولا، خوش‌دیر

هیجرین‌ده گوزوم هر گئجه گریان اولا، خوش‌دیر

من کی، بو قارا گوزلولر عشقینده اسیرم،

سینم هدف ناوک مژگان اولا، خوش‌دیر

سن عصری‌میزین ایندی زلیخاسی‌سن، ای گول!

عاشق سنه مین یوسف کنعان اولا، خوش‌دیر

ییغما، باشینا، نازایله بیر شانه چک هر دم

کونلوم کیمی، زولفون‌ده پریشان اولا، خوش‌دیر

آچ سینه‌نی گوستر منه هر صبح زمانی،

گول بولبول ایچون چاک گریبان اولا، خوش‌دیر

رخسارین اودی کونلومی یاخدیقجا سئویننم

پروانه یوز ئیل شمع‌ایله سوزان اولا، خوش‌دیر

جانان نه جفا ایله‌سه، واحد، یئنه صبر ائت!

عشق اهلی اسیر غم جانان اولا، خوش‌دیر

شاعر: علی آقا واحد

Behzad Naghel 1 فروردین 1392 ساعت 14:56

0 نظر

دیار عشقه کونول، لااُبالی قویما قدم

لبین‌ده عاشقه اولسایدی استفاده یئری

قدح‌ده قانه دونوب قالمازایدی باده یئری

دیار عشقه کونول، لااُبالی قویما قدم

بو بارگاهه گئدرکن، بیر اعتقاده یئری

اراده سیزلره یئر یوخدو عشق مولکون‌ده

خوشا اول عاشقه‌وار اوندا بیر اراده یئری

شراب مجلسینه قویمایین گله‌ن‌ده رقیب

ده‌گیل بو گوشه‌ی جنت حرام‌زاده یئری

سنین گؤزل‌لیگی‌نین عاجزم اِفاده‌سینه

ملک‌دن اوزگه‌سـنه تاپمادیم اِفاده یئری

تکبر اهلینی عشق ایچره ایسته‌مز جانان

طریق عشقه کونول، دائماً فتاده یئری

دیار عشقده واحد، هامی برابر دیر

بیلین‌مز اوردا گدا ایله شاهزاده یئری

شاعر: علی آقا واحد

Behzad Naghel 1 فروردین 1392 ساعت 14:55

0 نظر

روز درختکاری را گرامی می‌داریم

ضمن تبریک روز درختکاری مناسب دیدم این روز را با شعری خاطره انگیز گرامی بداریم.

به دست خود درختی می‌نشانم

به پایش جوی آبی می‌کشانم

کمی تخم چمن بر روی خاکش

برای یادگاری می‌فشانم

درختم کم کم آرد برگ و باری

بسازد بر سر خود شاخساری

چمن روید در آنجا سبز و خرم

شود زیر درختم سبزه‌زاری

به تابستان که گرما رو نماید

درختم چتر خود را می‌گشاید

خنک می‌سازد آنجا را ز سایه

دل هر رهگذر را می‌رباید

به پایش خسته‌ای بی‌حال و بی‌تاب

میان روز گرمی می‌رود خواب

شود بیدار و گوید ای که اینجا

درختی کاشتی، روح تو شاداب

شاعر: عباس یمینی شریف

Behzad Naghel 16 اسفند 1391 ساعت 00:36

0 نظر

بوتون دنیانی من

چوخ گوزه‌للر گوردوم آختاردیم بوتون دونیانی من

تاپمادیم عالمده اوز کونلوم سئون جانانی من

بی‌نوا پروانه‌لر تک یئتمه‌دیم مقصودیما

عشق سوداسیله یاندیردیم بو شیرین جانی من

نازنین، آهو باخیشلی چوخ پری‌لر گورموشم

سئومه‌دیم اوز سئوگیلیمدن باشقا بیر جیرانی من

بولبول نالانی‌یم من بیر گول اوزلی دلبرین

نیلره‌م هر لاله اوزلی غنچه‌ی خندانی من

هر گولون بیر عطری وار هر غنچه‌نین بیر نشئه‌سی

اولموشام چوخ نازنین‌لر باغی‌نین باغبانی من

وار امیدیم وصل جانانه یئتیشسین تئز الیم

آهیله سوندوررم آخر آتش هجرانی من

«واحدم» بیمار عشقم غیردن یوخ منتیم

دردیمه جانان الیله ائیله‌رم درمانی من

شاعر: واحـد

Behzad Naghel 16 اسفند 1391 ساعت 00:24

6 نظر

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد

ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد

ای بوی آشنایی دانستم از کجایی

پیغام وصل جانان پیوند روح دارد

سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد

فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد

باشد که خود به رحمت یاد آورند ما را

ور نه کدام قاصد پیغام ما گذارد

هم عارفان عاشق دانند حال مسکین

گر عارفی بنالد یا عاشقی بزارد

زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین

بر دل خوشست نوشم بی او نمی‌گوارد

پایی که برنیارد روزی به سنگ عشقی

گوییم جان ندارد یا دل نمی‌سپارد

مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق

در روز تیرباران باید که سر نخارد

بی‌حاصلست یارا اوقات زندگانی

الا دمی که یاری با همدمی برآرد

دانی چرا نشیند سعدی به کنج خلوت

کز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد

Behzad Naghel 14 اسفند 1391 ساعت 08:42

1 نظر

زان گه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد

از صورت بی طاقتیم پرده برافتاد

گفتیم که عقل از همه کاری به درآید

بیچاره فروماند چو عشقش به سر افتاد

شمشیر کشیدست نظر بر سر مردم

چون پای بدارم که ز دستم سپر افتاد

در سوخته پنهان نتوان داشتن آتش

ما هیچ نگفتیم و حکایت به درافتاد

با هر که خبر گفتم از اوصاف جمیلش

مشتاق چنان شد که چو من بی‌خبر افتاد

هان تا لب شیرین نستاند دلت از دست

کان کز غم او کوه گرفت از کمر افتاد

صاحب نظران این نفس گرم چو آتش

دانند که در خرمن من بیشتر افتاد

نیکم نظر افتاد بر آن منظر مطبوع

کاول نظرم هر چه وجود از نظر افتاد

سعدی نه حریف غم او بود و لیکن

با رستم دستان بزند هر که درافتاد

Behzad Naghel 14 اسفند 1391 ساعت 08:39

0 نظر