گینه گلدی ماه-ی-محرّمون

گینه گلـدی مـاه-ی-محـرّمـون

هامێ باتـدێ ماتمه یا حسین

وئـر ایـجــازه آدۇوۇ شیـعـه‌لـر

یـازا قـارا پـرچمــه یا حـسیـن

تؤکۆلۆر گؤزۆم یاشێ دامنه

بۇ نه دردیم اوْلسا دواسیدی

هامێ قارا کؤینه‌گیله‌ن گزیر

هامێ یئرده نوحه صداسیدی

خبر آلسالار کیم اؤلۆب گینه

دییه‌ره‌م آقامێن عزاسیدی

اوْ کی دردی وار ائدیر آدۇوۇ

اۆره‌گینده زمزمه یا حسین

بیلیره‌م مسیح ائده‌ر آرزو

اوْلا نوکر آل-ی-پیمبره

دئمیره‌م کی نوکریوه‌م ولی

وار علاقه‌م عترت-ی-حیدره

علی اصغره گؤره امر ائله

یازا اکبر آدێمی دفتره

چوْخ عنایت ائیله‌میسه‌ن منه

اوْدۇ قانعم کمه یا حسین

آقاجان کیمین قاپێسێن دؤیۆم

کی سنین کیمی اوْلا ذوالکرم

کرمونده‌ن ائیله‌مه نااۇمۇد

بۇ گدانی ای شه-ی-محترم

آچ اوْ باغلێ یوْللارێ ایل به ایل

گله شیعه‌لر دوْلا بوْش حرم

بیزی مَحرم ائیله اؤزۆن بۇیۇر

یوْل آچێخدێ مَحرمه یا حسین

سنی آند وئرره‌م اوْ حاله کی

یئره دادخواهیوی یێخدێلار

سۇ یانێندا توْپراقا حامل-ی-

علم-ی-سیپاهیوی یێخدێلار

دئدی گل هراییمه سیّدی

منی بی‌پناهیوی یێخدێلار

آپارێب اوْ جذبه خیامیده‌ن

سنی نهر-ی-علقمه یا حسین

گؤزۆ قانلێ باخدێ جمالیوه

دئدی ای شه-ی-زمن آغلاما

نوه‌ی-‌ی-محمّدمصطفی(صلی‌الله علیه و آله السلام)

پسر-ی-ابوالحسن آغلاما

سنه جان دوْداقدا من آغلێرام

باشێم اۆسته باری سن آغلاما

دۇرۇب اللرۇندان اؤپه‌نمیره‌م

اوْدۇ دۆشمۆشم غمه یا حسین

جالانێبدێ گرچه سۇ مشگیده‌ن

عموسین رقیّه امین بۆله‌ر

یئتیر اوْل امانتی زینبه

اؤزۆ آهێمێن اثرین بیله‌ر

علمیله مشگی مدینه ده

نئجه ساخلار امّ‌بنین بیله‌ر

منه نوحه کیم دئسه سۇ سؤزۆن

اوْخۇسۇن مقدّمه یا حسین

قۇرۇیۇبدۇ گرچه دوْداقلارێم

من عزیز-ی-ساقی-ی-کوثرم

بابام الده سۇ گتیریب ولی

سن آقامسان ایچمه‌سوْن ایچمه‌ره‌م

آقالێق وارۇن آقاسان منه

علی اوْغلۇیام، سنه نوکرم

بۇ شرفله ائیله‌رم ایفتیخار

شُهدای-ی-عالمه یا حسین

دئ باجۇن حلال ائله‌سین منی

اوْنا یاخشێ قارداش اوْلانمادێم

سۇیۇ خئیمه‌یه یئتیره‌نمه‌دیم

غم-وْ-غۆصصه ده‌ن قۇتۇلانمادێم

هله دردیم آرتدێ گله‌نده سن

باشۇوا اَقلّی دوْلانمادێم

سَند-ی-جهادیمی مُهر ائله

وئریم عمره خاتمه یا حسین

قوْشار: کلامی زنجانی

حسین‌ین یاسێ باشلاندێ

حسین‌ین یاسێ باشلاندێ

گینه یاران! داشدی بحر-ی-بلا

شاه-ی-کرب-وْ-بلا، یاسێ باشلاندێ

خانیم زهرا، سالدێ باشه قارا

سیّدالشهدا، یاسێ باشلاندێ

محرّم گلدی، قارا گلدی

یئره گؤیلرده‌ن صدا گلدی

یا حسین مظلوم(2)

چکیب قاره، آسمانه فلک

ساکنان-ی-فلک، نوحه خوان اولدۇ

سماواته، ناله سالدێ طنین

قلبی فاطمه‌نین، لخته قان اۇلدۇ

بۇ ماتمده، یاندێ قلب-ی-نبی

نازدانه‌سی بی آشیان اۇلدۇ

آچێب باشێن، یکسر اهل-ی-سما

خمسة‌النّجبا، یاسێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

معابرده، صف چکه‌نله‌ره باخ

سینه‌زنلره باخ، سینه داغلێرلار

دۆشۆب شیعه، بحر-ی-درد-وْ-غمه

مسجیدده علمه، قارا باغلێرلار

سالێب یاده، فاطمه بالاسێن

قلبینین یاراسێن، باهم آغلێرلار

دئییر زهرا، جان یارالێ بالا

شاه-ی-مُلک-ی-ولاء، یاسیێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

وۇرۇر باشه، عاشقان-ی-علی

شیعیان-ی-علی، بۇ مصیبتده

علی سسلیر، سێندێ بال-وْ-پریم

اوْدلانێب جیگه‌ریم، باد-ی-محنتده

چێخێب عرشه، سوز-ی-آه-ی-حسین

خئیمه‌گاه-ی-حسین، یاندێ غارتده

امان ای دل، ائیله آه-وْ-نوا

چون ولیّ-ی-خدا، یاسێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

بۇ آیدا هر، کیم نوایه گله

آه و وایه گله، خوار-وْ-زار اوْلماز

قیامتده، ائعتیباره چاتار

ایفتیخاره چاتار، اشگبار اوْلماز

اؤله‌ن وقته، ساغ-سوْلا دوْلانێب

نار-ی-هیجره یانێب، اینتظار اوْلماز

گؤزۆم آغلا، یاری ائیله ریضا

چون شفیع-ی-جزا، یاسێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

بۇ گؤز یاشێ، متّصل اله‌نیر

گؤزده جیلوه‌له‌نیر، شام-ی-عاشۇرا

گلیر یاده، غۆصصه خاطیره‌سی

خئیمه منظره‌سی، قوْرخۇلۇ صحراسێ

«رباب» آغلۇر، گؤزده خون-ی-جیگه‌ر

غشّ ائدیب سۆد امه‌ر، آه-وْ-واوئیلا

دئییر آللاه، جان وئریر بۇ بالا

قالدێ حالدان-حالا، یاسێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

گئجه گئچدی، اسدی باد-ی-خزان

مادر-ی-نیگه‌ران، گلدی افغانه

آچێب بیرده، ماه-ی-پاره‌سینی

شیرخواره‌سینی، وئردی سلطانه

اوْغۇل گئتدی، شوق-ی-وصلت‌ایله

تیر-ی-محنت‌ایله، باتدێ القانه

کماندان اوْخ، آتدێ «حرمله» تا

طفل-ی-ماه لقا، یاسێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

حسین آلدێ، باغرێنا بالانێ

آتدێ عرشه قانێ، گؤیلر آغلاشدێ

ائدیب تأثیر، عرشیانه غمی

خئیمه‌ده حرم-ی-حیدر آغلاشدێ

دئدی لای-لای، ای یارالێ بالا

سس چکیب اوْ حالا، لئشگه‌ر آغلاشدێ

آتاسێندان، قوْوزانێب بۇ ندا

بانگ-ی-وا ولدا، یاسێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

ال اۆز قانلێ، گلدی خئیمه‌لره

تا ربابه وئره، اوْخلۇ قۇربانێ

خانیم زینب، چێخدێ تئز قاباغا

عرض ائدیبدی آقا، پوْزما زهرانی

حسین قلبیم، سن کاباب ائله‌مه

گؤز یاشۇن اله‌مه، سن آنام جانی

دئییم گئیسین، بس قاراسێن آنا

اوْغلۇ باتدێ قانا، یاسێ باشلاندێ

یا حسین مظلوم(2)

قوْشار: کلامی زنجانی

امام حسین(ع) کاروانی کربلایه یئتدی

غــم کـاروانـی یئتــدی، صحــرایــه کـربـلایـه

اسب-ی-حسین دایاندێ، گلدی اوْ دم نوایه

وار آلتێ آت روایت، ائتدی عوض اوْ چؤلده

بیربیر گلیب دایاندێ، دۇردۇ اوْ گۆن اوْ یئرده

آثار-ی-وحشت اوْلدۇ، ظاهیر اوْ پُر خطرده

گویا اوْ گۆن یئتیشدی سلطان-ی-دین مینایه

ائندی حسین آتێندان، اوْ ارض-ی-نئینوایه

قالخێب اوْتۇردۇ بیر توْز، اوْ صورت-ی-صفایه

بنزه‌ردی گۆل جمالی، گویا دۇتۇلمۇش آیه

گؤرجک اوْ حالی کلثوم گلدی اوْ دم صدایه

عرض ائتدی ای برادر بۇ توْز نه توْزدۇ قوْندۇ

گۆلزار-ی-گۆل جمالون گویا خزانه دؤندۆ

لاله صفت بۇ قلبیم یاندێ کبابه دؤندۆ

عئشقون منی حسین جان سالدێ غم-ی-بلایه

فرماییش ائتدی باجێ صبر ائیله سن بۇ حاله

بۇ توْز اؤلۆم توْزۇدۇ، اگله‌شدی گۆل جماله

صبر ائت باجێ سن ایندی ائتمه فغان-وْ-ناله

«قالو بلیٰ» گۆنۆنده عهدیم بۇدۇر خدایه

امر ائتدی ای حسینه سردار اوْلان ابوالفضل

اُمّت یوْلۇندا قوْلسۇز، قۇربان اوْلان ابوالفضل

ای تئشنه «اهل-ی-بئیت»ه سقّا اوْلان ابوالفضل

نصب ائت حَرم خیامین، بۇ دشت-ی-پُربلایه

آگاه اوْلۇن بۇ دشتین چوْخ-چوْخ بلاسی واردۇر

گلمه‌ز حسابه ظۆلمی جور-وْ-جفاسی واردۇر

قۇربانلارێم کسیلسه، یاخشێ صفاسی واردۇر

کــرب-وْ-بـلا خـــلیلـــی آمـــاجــــدۇر بـــلایــــه

بۇ دشت-ی-پُر خطر ده قانێمێ منیم تؤکه‌رله‌ر

بۇ سینه‌مه اوْ گۆنده یئتمیش بیر داغ چکه‌رله‌ر

جدّیم خبـر وئریبدیـر، بـۇ یئـرده دفـن ائده‌رلــه‌ر

اؤز ایختیـاریــم ایلـه وئــرره‌م ریضــا قضــایــه

بیرده اوْ «سیّد»ین چوْخ، گلمه‌ک خیالی واردێ

صحرای-ی-کربلانی گزمک خیالی واردێ

شیش گۆشه قبر-ی-پاکی، گؤرمک {اؤپمه‌ک} خیالی واردێ

گؤرسه اوْ توْزلۇ قبری، دردی یئته‌ر دوایه

قوْشار: سیّد

حسینین عزاسی تازه‌له‌ندی

گینه بۇ آی حسینین عزاسی تازه‌له‌ندی

قۇرۇلدۇ بزم-ی-ماتم اۆره‌گله‌ر یاره‌له‌ندی

گلدی مه-ی-مصیبت، عالم هامێ قان آغلار

اهل-ی-عزا تماماً آهیله سینه داغلار

گیریان اوْلۇب فلک‌لر، گؤیده ملک‌لر آغلار

قۇرۇلدۇ بزم-ی-ماتم اۆره‌گله‌ر یاره‌له‌ندی

حیله ائدیب حسینی آلدێ اوْ قۇم آرایه

گۆل جیسمینه دگیبدی دؤرت مین دئییرله یاره

چوْخ غم یئتیب اوْ گۆنده، زهرای-ی-مصطفیٰ‌یه

قۇرۇلدۇ بزم-ی-ماتم اۆره‌گله‌ر یاره‌له‌ندی

زهراء گئییبدی قاره، ماتم دۇتۇب حسینه

حسین- حسین دییه‌ر چوْخ، آغلار اوْ نور-ی-عئینه

سنده گل آغلا شیعه، اوْل شاه-ی-مشرقینه

قۇرۇلدۇ بزم-ی-ماتم اۆره‌گله‌ر یاره‌له‌ندی

اولاد-ی-هاشیمیه بۇ آی شهید اوْلۇبدۇ

سقّای-ی-کربلانین مشگینه قان دوْلۇبدۇ

آهو صفت حَرملر، بۇ آی گۆل تک سوْلۇبدۇ

قۇرۇلدۇ بزم-ی-ماتم اۆره‌گله‌ر یاره‌له‌ندی

روز-ی-جزا اوْلۇنجا، آرتار بۇ آیدا غملر

علّت بۇدۇر بۇ آیدا، تئشنه اؤلۆب اوْ سرور

بیرده خیامه گلدی نعش-ی-«علی اکبر»

قۇرۇلدۇ بزم-ی-ماتم اۆره‌گله‌ر یاره‌له‌ندی

یاز بۇ کلامی «سیّد» سن نوحه-وْ-نوا ائت

آل مطلب‌ون حسینده‌ن بۇ دردیوه دوا ائت

تأخیری ائتمه ایندی، بزم-ی-عزایه دۇر گئت

قۇرۇلدۇ بزم-ی-ماتم اۆره‌گله‌ر یاره‌له‌ندی

قوْشار: سیّد

حسینه آغلار

ای شیعه‌لر بۇ آیدا، گؤیله‌ر حسینه آغلار

عرش-ی-خدا تزلزل، ائیله‌ر حسینه آغلار

گر آغلاماق کی مومکون، ذات-ی-خدایه اوْلماز

ور مومکون اوْلسا ناله، ائیله‌ر حسینه آغلار

مسجدلره چکیب‌لر، بۇ آیدا قاره یکسر

بۇ آیدا مسجد-وْ-هم، منبر حسینه آغلار

یئر اۆسته داغلارا باخ، یکسر باشێ دۇماندێ

گویا سالێبدێ قاره، داغلار حسینه آغلار

هر یئرده هر چمنده، بولبول گلیر نوایه

کرب-وْ-بلانی یادی، ائیله‌ر حسینه آغلار

یئرده‌ن آخان اوْلۇرلار، گویا کی گؤز یاشێدێ

هفت زمین ناله، ائیله‌ر حسینه آغلار

گۆلزار-ی-مصطفی‌نی، بۇ آیدا سوْلدۇرۇبلار

پژمُرده حاله قالدێ، گۆل‌لر حسینه آغلار

شمس‌الضّحا بۇ آیدا، غرق‌الدُجا اوْلۇبدۇ

اوْلمۇش خسوف؛ ماه-ی-انور حسینه آغلار

یۆز مین نفر جمع اوْلدۇ، تا اؤلدۆره حسینی

راوی دئییر تامامی، لئشگه‌ر حسینه آغلار

گلدی اوْ شئمر-ی-کافر، اؤلدۆرمه‌گه حسینی

گؤردۆ اوْغۇل آناسێ، اطهر حسینه آغلار

گؤرجک اوْ حالی زینب، یۆز قوْیدۇ قتلگاهه

اخا-اخا دلینده، ازبر حسینه آغلار

گئچ پرده‌لی آماندێ، «سیّد» قلم دایاندێ

عرش-ی-خدا تزلزل، ائیله‌ى حسینه آغلار

قوْشار: سیّد

بنی هاشیمین پارلاق آیێ‌نێن نؤحه‌سی

چون عرش-ی-زین اۆسته‌ن دۆشۆب، سققای-ی-مظلومان یئره

گـویـا نـــزول ائیـلــوب اوْ دم گـــؤیـــده‌ن مــه-ی-تـابــان یــئــره

اوْلـدۇ علــه‌م تــک سـرنیـگـون، نـوبـاوه‌ی-ی-شـاه-ی-نجـف

دؤور-وْ-بـریــن اهـل-ی-جفـا، ائیلـوب ایحـاطــه صــف‌بـه‌صـف

اؤلدۇ خده‌نگ-ی-دۆشمه‌نه، ظۆلمیله گۆل جیسمی هده‌ف

زخم-ی-شریفینـده‌ن آخـۇب، جئیحـون کیمـی القـان یئـره

یالقـۇز گـؤرۆب اوْل سـروه‌رین، اطـرافینـی آلـدێ صفوف

از بس یارالێ جیسمینـه، وۇردێ گـروه-ی-کیـن سیـوف

تحـریـر ائـدوبلـه پئیکـه‌رین، شمشیـریلـه مثـل-ی-حروف

گـویـا دۆشـۆب قورآنـیـده‌ن، بیر صفحــه‌ی-ی-قـورآن یئـره

سرو-ی-قدّی طوبیٰ کیمی دۆشمۆش یئر اۆزره چاک-ی-چاک

مـردانــه راه-ی-عئشـق ده، اوْلمــۇش وجــودی زیـب-ی-خاک

زخـم-ی-وجـودینـده‌ن اوْلــۇب جـاری اوْ دشتـه؛ خــون-ی-پاک

قانیلــه ثـبـت-وْ-ضبـط اوْلــــۇب، تا آیــــه‌ی-ی-قــــورآن یئــــره

بـی‌تـاب-وْ-بـی‌طـاقـه‌ت گـؤرۆب، تاپـدێ جیسـاره‌ت کـوفییـان

مــوج ائتــدی دریــا تــک اوْ دم، اهـــل-ی-جفـا؛ پیر-وْ-جــوان

دگـدی زبــس اوْل ســروه‌ره، شمشیــر-وْ-تیـر-وْ-خـونفیشان

قان قطره‌سی گۆل جیسمیده‌ن، گۆل تک اوْلۇب خندان یئره

اوْن یئتـدی کـافـر کیـن ایلـه، چکـدی بئلینـده‌ن خنجـه‌رین

ایقدام ایدوبله کسمه‌گه، باشێن سۇسۇز اوْل سروه‌ریـن

ظۆلمـه‌ت کیمـی اوْل مـَه‌وشیـن آلـدێ عـدو دؤور-وْ-بـریـن

آز قـالـدێ جـور-وْ-ظـۆلمـده‌ن، دۆشسۆن اوْ گۆن لرزان یئره

سمـت-ی-خییـامـه یـۆز دۇتـۇب حسـره‌تلـه اوْل کان-ی-وفا

نطق-ی-گؤهه‌ر بارین آچۇب، عرض ائتدی «ادرکنی اخا»

یئتـدی خییــه‌مــده اوْل زامـان، سمـع-ی-ایمـامـه بـۇ صـدا

اشـگ-ی-بصـر بـاران کیمـی، تـؤکـدی شـه-ی-دؤوران یئره

سورعه‌تله چێخدێ خئیمه‌ده‌ن، مئیدانه یۆز قوْیدێ اوْ شاه

نـه نـوع تـاپـدێ قــارداشێـن، اوْل پـادشــاه-ی-کـم سیپـاه

قان لخته‌سی دۇتمۇش یۆزین، ابر ایچره گویا قرص-ی-ماه

بی‌صبر اوْلۇب تا زین ایده‌ن، دۆشدی شه-ی-عطشان یئره

آلـدێ دیـز اۆسـته باشێنێ، اوْل معده‌ن-ی-جود-وْ-کـرم

فـرمـاییـش ائیلـوب یـا اخـا، هیجـروندا اوْلـدۇم قدّی خم

بـی‌صبــر-وْ-بــی‌آرام ائـدیـب، اولاد-ی-اطهــاری بـۇ غـم

جاری ائده‌رلر گـؤز یاشێـن، هیجرونـدا چـون بـاران یئــره

بۇ زاییـره لوطـف ائـت شـهـا، عبّـاسـۆوه اوْلمـۇش دخیل

بۇ حاضیرین بزم‌ایلـه عقبـاده، قێـل اجـریـن {سن} جــزیـل

ایستـه گـلاخ بـۇ جمعیـلــه اوْل روضــه‌ی-ی-پاکـه بـۇ ایـل

تا سجده‌ی-ی-شوکر ایتماقا بیز یۆز قوْیاخ بیر آن یئـره

قوْشار: اردبیللی زایر

نوحه ترکی شهادت حضرت فاطمه زهرا

یارب بو گئجه گول سارالارکن چمن آغلار

یاس یاسه باتوب یاسمنیلن سمن آغلار

صرصریئلى یاز فصلى ائدیب بیر گولى پرپر

پوزقوندو چمن بلبل اُوخور نسترن آغلار

دورت بلبلى گول صاحبى آرام ائده بیلمیر

بلبلرین احوالینه دشت و دمن آغلار

آیا نه‏ روادى در و دیوار آراسیندا

سالسینلا فشاره گولو پرپر گؤرن آغلار

تا سیخدلا، شبنم گولون اوستن یئره دوشدى

قانه بلشیب سود یئرینه قان ایچن آغلار

فریاد او زماندان کی گولون صاحبى گؤردو

گول پرپر اولوب، فاطمیه بوالحسن آغلار

بلبلره گلشن پوزولوب غربت اولوبدو

بو رسمیدى غربتده غریبه وطن آغلار

اول بیت کی جبرئیل امین نازل اولاردى

داى کسدى ایاقین اودو بیت‏الحزن آغلار

هر بلبلى بیر گوشه‏ده نى مثلى سیزیلدار

امّا اوجادان بلبل شیرین سخن آغلار

بئش سینّیده زینب باشینا قاره سالیبدى

اوخشاتما دئییب اونلا حسین و حسن آغلار

دؤرت خیردا بالا آغلادیلار آغلادى یئر گؤى

آخر آناسیزلاره آناسى اؤلن آغلار

گول صاحبى گلشنده گوله غسل ویریبدیر

بلبلر ایلن بو گوله غسلین وئرن آغلار

سسلندى گلین گول گئدیرى باغ و چمندن

بیر یولدا گؤرون اؤزگولوزو، غم چکن آغلار

یئر گؤى نئجه صبر ائیله‌دى اونلار گؤروشنده

سس گلدى کنار ائیله بولار هر زمن آغلار

زهرانى ائلی کى آپاریبلار گیجه یارى

بیت‏الحزنى غم بورویوب انجمن آغلار

یوخ چاره‏سى آخرده گرک قبره قویولسون

صبرى داغیلار یارى الیندن گئدن آغلار

قیرخ قبر قازیب تا قالا گیزلینده مزارى

بو نسگیله بیز سهلدى کی اهرمن آغلار

بیلمم یارالى جسمى نئجه قبره قویولدى

پهلوسى سینان جسمه بوکولموش کفن آغلار

تا ایستدى قبره قویا بلبل گولى گؤردو

ظاهر اولوب اوندا ایکى ال گول اکن آغلار

غم چکدى بشیرى پوزولان گلشن و باغه

زهرایه یازار نوحه، قرا پیرهن آغلار

شاعر: سید بشیر حسینی

حضرت رقیّه یزید مجلیسین ده عمّه‌سی زینب اوْخشایێر

گلمیشـه‌م فغـانـه، یانـه- یانـه عمّه

گؤزله‌ریم ساتاشدێ، خئیزه‌رانه عمّه

عمّـه بیر علاج ائیلـه

بۇ یزیده سن سؤیله

وۇرماسێن بابامێ(2)

قلبیم اوْدلانێبدێر، آته‌ش-ی-فراقـه

کیم وۇرار بۇ نوعی، خئیزه‌ران دوْداقه

گؤزله‌ریم فدا اوْل، قان آخان دوْداقه

یانمێشام فراقیندان

قان آخێر دوْداغێندان

وۇرماسێن بابامێ(2)

ظۆلم‌ ایله‌ن تالاندێ، خانمانیم عمّه

قانینه بوْیاندێ، باغبانیم عمّه

یاندێ ظۆلم الیله، آشیانیم عمّه

طشت-ی-زرده قان داشدێ

فاطیمه باشێن آشدێ

وۇرماسێن بابامێ(2)

وئر ایجازه عمّه، بۇ غریب-وْ-زاره

یالوارێم یزید-ی-شوم-ی-بد شوعاره

بۇ شیرین زبانه، ائیله‌سه نیظاره

ظۆلم ایله بئله دۇرماز

شاهه خئیزه‌ران وۇرماز

وۇرماسێن بابامێ(2)

سیننیم آزدێر عمّه، غرق-ی-نیسگیله‌م من

کشتی-ی-بلایه، امن ساحیله‌م من

رحم ائده‌ر دانێشسام، چون شیرین دیله‌م من

گؤرسه زۆلفیمی افشان

رحم ائده‌ر اوْ بی‌ایمان

وۇرماسێن بابامێ(2)

خئیزه‌ران اوْ باشێ، سالدێ پیچ-وْ-تابه

گلدی آیرێ غوصصه، بۇ دیل-ی-کبابه

گؤزله‌رینی آچدێ، باخدێ بیر روبابه

یاندێ قلبیمیز یاندێ

لبله‌ری دوْلۇ قاندێ

وۇرماسێن بابامێ(2)

قوْشار: محمّد تقائی اردبیلی

اربعین نوحه سی

غبار غم بورویوب کربلانی قرخ گوندی

نی یون نواسی دوتوب نینوانی قرخ گوندی

ولایتین چمنینده ایاقلانوب گوللر

شهید ائدوبله سوسوز باغبانی قرخ گوندی

چمندن آیری دوشوب بلبلان دلخسته

گورَنمیوبله گوزل گولستانی قرخ گوندی

نه باغبانه ترحم ائدوبله نه گولونه

آتادان آیری سالوبلار بالانی قرخ گوندی

دیار کرب وبلاده بیر اتفاق دوشوب

دوشوبدی دیلره غم داستانی قرخ گوندی

آخوبدی خون خدانین قانی یره ناحق

قان آغلادور بو محن آسمانی قرخ گوندی

دیَنورم دیه بیلمم نه ظلم ائدوبدی یزید

ملول ائدوب ستمی ماسوانی قرخ گوندی

اولوبدی غارت حسینون او کهنه پیرهنی

ائدوبله جامه سیه انس و جانی قرخ گوندی

ستمله قول قولا باغلاندی اهل بیت نبی

دوشوبدی چوللره غم کاروانی قرخ گوندی

آتام آنام اولا قربان او زینبه که اولوب

حسین بالا لارینون پاسبانی قرخ گوندی

هر عاشق آیری دوشه یاریدن یاتا بیلمز

رباب یاتمادی گویا بیر انی قرخ گوندی

ایچبدی سو صودیلن دوشلری دولوبدی ولی

گزور تاپا دیلسیز بالانی قرخ گوندی

بوقرخ گونون غمی یازماقیلن باشا گلمز

غم عاجز ایلیوب هر بیر بیانی قرخ گوندی

بشیری  قوما  قاپوندان  ایا  امام حسین

چیخاتمیوب هله ثوب قرانی قرخ گوندی

شاعر: سید بشیر حسینی

تشت قوْیما نؤحه‌سی

گلمیشیک تشت آپاراق، سۇ تؤکۆب ائحسان ائلییه‌ک

کـــربــلا تئشنـه‌لـرین یــاد ائـدیــب، افغــان ائـلییــه‌ک

آغــلایـاق قـاسیمـه، عبّـاســه علـــی اصـغـــره بیـــز

چــون عــزادارێـق حـۆسئینــه، هـم علـی اکبــره بیـز

ســوزش-ی-قلبلــه نـالــه ائــده‌ک اوْل ســروه‌ره بیــز

شور-ی-عئشقیله حۆسئن وای دئییب افغان ائلییه‌ک

بیلیسیــز شیعـــه بــۇ آی مــاه-ی-محــرّم آیــێ‌دێــر

مــوسئم-ی-شــور-وْ-نـوا، ائتمـه‌گـه ماتــه‌م آیــێ‌دێر

جوش ائده‌ر خون-ی-حۆسئن، شیعه‌لرین غم آیێ‌دێر

سس چکیب شـوره گلیـب، نـوحـه-وْ-فـریاد ائلییـه‌ک

قۇرۇیـان لبلـه‌ری یاده سـالێـن ائـی شیعـه اوْلان

تؤک یـۆزه گؤزیاشێـوێ شـوره گلیـب ائیلـه فغـان

سۇ قضایاسێ حۆسئینین اۆره‌گین ائیله‌دی قـان

بیزده بۇ بزمده، چشـم-ی-تری گیـریـان ائلییـه‌ک

ساخلاما ال باشۇوا وۇر، بۇ حۆسئن ماته‌میدیر

آغلا قان، شور-وْ-نوا ائت، بۇ حۆسئن ماته‌میدیر

هر طره‌ف آه-وْ-فغاندیر، بۇ حۆسئن ماته‌میدیر

ارزیشی یوْخدۇ کی جانێن، اوْنا قۇربان ائلییه‌ک

واحۆسئینا دییه‌ریـک، چاک-ی-گریبان ائلــه‌ریـک

سینـه زنجیـر وۇرۇب، قـلبیمیـزی قـان ائلـه‌ریـک

شور-ی-آفاقه سالێب، گریه-وْ-سـوزان ائله‌ریـک

یئـری وار حـالێمێـزێ بــۇردا پـریشـان ائـلییـه‌ک

قوْشار: اردبیللی گلچین

کوس بلا به معرکه‌ی کربلا زده‌ست

روزیست اینکه حادثه کوس بلازده‌ست

کوس بلا به معرکه‌ی کربلا زده‌ست 

روزیست اینکه دست ستم، تیشه جفا

بر پای گلبن چمن مصطفا زده‌ست 

روزیست اینکه بسته تتق آه اهل بیت

چتر سیاه بر سر آل عبازده‌ست 

روزیست اینکه خشک شد از تاب تشنگی 

آن چشمه‌ای که خنده بر آب بقازده‌ست

روزیست اینکه کشته‌ی بیداد کربلا 

زانوی داد در حرم کبریا زده‌ست 

امروز آن عزاست که چرخ کبود پوش 

بر نیل جامه خاصه پی این عزا زده‌ست 

امروز ماتمی‌ست که زهرا گشاده موی

بر سر زده ز حسرت و واحسرتا زده‌ست 

یعنی محرم آمد و روز ندامت است

روز ندامت چه، که روز قیامت است 

روح‌القدس که پیش لسان فرشته‌هاست

از پیروان مرثیه خوانان کربلاست 

این ماتم بزرگ نگنجد در این جهان

آری در آن جهان دگر تیر این عزاست 

کرده سیاه حله نور این عزای کیست

خیرالنسا که مردمک چشم مصطفاست 

بنگر به نور چشم پیمبر چه می‌کنند 

این چشم کوفیان چه بلا چشم بی‌حیاست 

یاقوت تشنگی شکند از چه گشت خشک

آن لب که یک ترشح از او چشمه‌ی بقاست 

بلبل اگر ز واقعه کربلا نگفت   

گل را چه واقعست که پیراهنش قباست 

از پا فتاده است درخت سعادتی   

کز بوستان دهر چو او گلبنی نخاست 

شاخ گلی شکست ز بستان مصطفا   

کز رنگ و بو فتاد گلستان مصطفا 

ای کوفیان چه شد سخن بیعت حسین   

و آن نامه‌ها و آرزوی خدمت حسین 

ای قوم بی‌حیا چه شد آن شوق و اشتیاق   

آن جد و هد در طلب حضرت حسین 

از نامه‌های شوم شما مسلم عقیل   

با خویش کرد خوش الم فرقت حسین 

با خود هزار گونه مشقت قرار داد   

اول یکی جدا شدن از صحبت حسین 

او را به دست اهل مشقت گذاشتید   

کو حرمت پیمبر و کو حرمت حسین 

ای وای بر شما و به محرومی شما   

افتد چو کار با نظر رحمت حسین 

دیوان حشر چون شود و آورد بتول   

پر خون به پای عرش خدا کسوت حسین 

حالی شود که پرده ز قهر خدا فتد   

و ز بیم لرزه بر بدن انبیافتد 

یا حضرت رسول حسین تو مضطر است   

وی یک تن است و روی زمین پر ز لشکر است 

یا حضرت رسول ببین بر حسین خویش   

کز هر طرف که می‌نگرد تیغ و خنجر است 

یا حضرت رسول، میان مخالفان   

بر خاک و خون فتاده ز پشت تکاور است 

یا مرتضا، حسین تو از ضرب دشمنان   

بنگر که چون حسین تو بی‌یار و یاور است 

هیهات تو کجایی و کو ذوالفقار تو   

امروز دست و ضربت تو سخت در خور است 

یا حضرت حسن ز جفای ستمگران   

جان بر لب برادر با جان برابر است 

ای فاطمه یتیم تو خفته‌ست و بر سرش   

نی مادر است و نی پدر و نی برادر است 

زین العباد ماند و کسش همنفس نماند   

در خیمه غیر پردگیان هیچ کس نماند

یاری نماند و کار ازین و از آن گذشت   

آه مخدرات حرم زآسمان گذشت 

واحسرتای تعزیه‌داران اهل بیت   

نی از مکان گذشت که از لامکان گذشت 

دست ستم قوی شد و بازوی کین گشاد   

تیغ آنچنان براند که از استخوان گذشت 

یا شاه انس و جان تویی آن کز برای تو   

از سد هزار جان و جهان می‌توان گذشت 

ای من شهید رشک کسی کز وفای تو   

بنهاد پای بر سر جان و ز جهان گذشت 

جان‌ها فدای حر شهید و عقیده‌اش   

که آزاده‌وار از سر جان در جهان گذشت 

آن‌را که رفت و سر به ره به ذوالجناح باخت   

این پای مزد بس که به سوی جنان گذشت 

وحشی کسی چه دغدغه دارد ز حشر و نشر   

کش روز نشر با شهدا می‌کنند حشر 

وحشی بافقی

تا ابد خدا

ای بر سَریر مُلک اَزل تا ابد خدا

وصف تو از کجا و بیان من از کجا

تنها تویی که هستی و غیر از تو هیچ نیست

ای هرچه هست و نیست به تنهایی‌ات گوا

کشتی‌شکسته، دست ز جان شوید، از تو نه

آنجا که عاجز آمده، تدبیر ناخدا

آنجا که دست هیچ‌کسش نیست دستگیر

مسکین دل شکسته، تو را می‌کند صدا

ای جذبه محبت تو مِحور وجود

بی‌جود جذبه‌های تو، اجزا ز هم جدا

یارب تجلّی تو، به غیب و شهود چیست

جز جان و تن نواختن از هدیه هدی

ورنه به کبریای تو نبود عیارسنج

نه زهد ابن‌اَدهم و نه کفر بوالعلا

یارب به بنده چشم‌ و دلی ده خدای‌بین

تا عرش و فرش آینه بیند خدانما

یارب به کشور سخنم شهریار کن

ای خسروان به خاک درت کمترین گدا

شهریار

باز در خاطره‌ها یاد تو، ای رهروِ عشق

باز در خاطره‌ها یاد تو، ای رهروِ عشق

شعله سرکش آزادگی افروخته است

یک جهان بر تو و بر همت و مردانگی‌ات

از سر شوق و طلب، دیده جان دوخته است

نقش پیکار تو در صفحه تاریخ جهان

می‌درخشد، چو فروغ سحر از ساحل شب

پرتوش بر همه کس تابد و می‌آموزد

پایداری و وفاداری در راه طلب

چهر رنگین شفق، می‌دهد از خون تو یاد

که ز جان بر سر پیمان ازل ریخته شد

راست، چون منظره تابلوِ آزادی

که فروزنده به تالار شب آویخته شد

رسم آزادی و پیکار حقیقت‌جویی

همه‌جا صفحه تابنده آیین تو بود

آنچه بر ملت اسلام، حیاتی بخشید

جنبش عاطفه و نهضت خونین تو بود

تا ز خون تو جهانی شود از بند آزاد

بر سرِ ایده انسانیِ خود جان دادی

در ره کعبه حق‌جویی و مردی و شرف

آفرین بر تو که هفتاد و دو قربان دادی

آنکه از مکتب آزادگی‌ات درس آموخت

پیش آمال ستمگر ز چه تسلیم شود؟

زور و سرمایه دشمن نفریبد او را

که اسیر ستم مردم دژخیم شود

رهرو کعبه عشقی و در آفاق وجود

با پر شوق، سوی دوست برآری پرواز

یکه‌تاز ملکوتی، که به صحرای ازل

روی از خواسته عشق نتابیدی باز

جان به قربان تو ای رهبر آزادی و عشق

که روانت سر تسلیم نیاورد فرود

زان فداکاری مردانه و جانبازی پاک

جاودان بر تو و بر عشق و وفای تو درود

محمدرضا شفیعی کدکنی

گریست ابر خزان هم بباغ و راغ حسین

محرّم آمد و نو کرد درد و داغ حسین

گریست ابر خزان هم بباغ و راغ حسین

هزار و سیصد واندى گذشت سال و هنوز

چو لاله بر دل خونین شیعه داغ حسین

بهر چمن که بتازد سموم باد خزان

زمانه یاد کند از خزان باغ حسین

هنوز ساقى عطشان کربلا گوئى

کنار علقمه افتاده با ایاغ حسین

اگر چراغ حُسینى بخیمه شد خاموش

مُنوّر است مساجد به چلچراغ حسین

خدا به نافه خلدش دماغ جان پرداشت

که بوى خون نکند رخنه در دماغ حسین

فراغ از دو جهان داشت با فروغ خُداى

خُدای‌را چه فروغى است در فراغ حسین

یزید کو که ببیند بناله قافله‌ها

گرفته از همه سوى جهان سُراغ حسین

شهریار

محرم آمد

محرم آمد و آفاق مات و محزون شد

غبار محنت ایام تاب گردون شد

به جامه‌هاى سیه کودکان کو دیدم

دلم به یاد اسیران کربلا خون شد

از این مبارزه بشکفت خاندان على

چنانکه نسل پلید امیه مرهون شد

بنى‌امیه و آن دستگاه فرعونى

همان فسانه فرعون و گنج قارون شد

ولى حسین علمدار عشق و آزادى

لقب گرفت و شهنشاه ربع مسکون شد

چون نیک مى‌نگرى زنده آن شهیدانند

و گرنه هر بشرى زاد و مرد و مدفون شد

کنون مقابل ایشان بود زیارتگاه

کدام زنده به این افتخار مقرون شد

سر و تنى که رسول خدایش مى‌بوسید

به زیر سمّ ستوران خداى من چون شد

به خیمه‌گاه امامت چنان زدند آتش

که آهوان حرم سر به دشت و هامون شد

رسید نوبت زینب که شیرزاد علیست

جهان به حیرت از این سربلند خاتون شد

به دوش پرچم آتش گرفته اسلام

به کاخ ابن زیاد و یزید ملعون شد

حسین غافله با خود نبرد بى‌تدبیر

که غرق حکمت او فکرت فلاطون شد

تو شهریار به مضمون بلنددار سخن

هر آن سخن که جهانگیر شد به مضمون شد

شهریار